Επιστροφή στα Τρέχοντα Θέματα

 

Περικοπή δεδουλευμένων εφημεριών των γιατρών του ΕΣΥ

Αριστερή στροφή με Καπιταλιστικά χρώματα και άρωμα εκμετάλλευσης των εργαζομένων από το ίδιο το κράτος? !!

Παλαιότερα, οι διοικήσεις των νοσοκομείων (με εντολή φυσικά του υπουργείου) πλήρωναν πολλές φορές τις εφημερίες των γιατρών περικομμένες. Και τις παριέκοπταν με το έτσι θέλω αν και επρόκειτο για δεδουλευμένα και τις πλήρωναν με πολύμηνες καθυστερήσεις.
Αν δηλαδή οι εφημερίες που είχε πραγματοποιήσει κάποιος έκαναν 500 ευρώ, του έδιναν 20% περίπου λιγότερο ήτοι περίπου 400 ευρώ- και του έλεγαν αν σ αρέσει.
Ήδη πολλοί γιατροί (και εγώ επίσης) βρίσκονται στα δικαστήρια για το θέμα αυτό, διεκδικώντας το αυτονόητο: Την πληρωμή των δεδουλευμένων.
Την ίδια στιγμή, το ίδιο πίεζαν και με νοσηλευτικό προσωπικό των νοσοκομείων που είχε πραγματικά δουλέψει τις ώρες του, αλλά παράλληλα πλήρωναν ώρες σε διοικητικούς (ιδίως υψηλής ιεραρχίας), καθώς και νοσηλευτικό προσωπικό υψηλών κλιμακίων, που ποτέ δεν έκαναν ούτε ώρα υπερωρία.
Απολύτως παράνομο αλλά και εξόχως ανήθικο.
Με την αλλαγή της κυβέρνησης κάποιοι αισιόδοξοι, πιστεύαμε ότι τέτοια φαινόμενα αποσύνθεσης θα εκλείψουν και τουλάχιστον θα πληρώνονται οι εργαζόμενοι αυτά που όντως δούλεψαν και όσοι όντως τα δούλεψαν.
Έμελε όμως και αυτό το όνειρο να είναι όνειρο θερινής νυκτός.
Ήδη οι γιατροί πιέζονται πάλι να δεχτούν τέτοιου είδους περικοπές στις πραγματοποιηθείσες εφημερίες τους με την απειλεί ότι, αν δεν δεχτούν να πάρουν λιγότερα, δεν θα πάρουν τίποτε !!
Και επικαλούνται την σφιχτή οικονομική κατάσταση και την ανθρωπιστική κρίση.
Η οικονομική κατάσταση είναι υπαρκτή όντως.
Σε αυτές όμως τις περιπτώσεις λές στον εργαζόμενο εντίμως: τόσα μπορώ να σε πληρώσω, για τόσο να δουλέψεις και όχι δούλεψε εσύ και μετά εγώ θα σου δώσω όσα με βολεύει.
Από την άλλη, αν το κάνουν από τόσο μεγάλη ανάγκη γιατί είμαστε σε ανθρωπιστική κρίση -όπως το δικαιολογούν μερικοί- γιατί δεν περικόπτουν και τα δικά τους αυτοί που εισηγούνται αυτές τις λύσεις? Ειδικά αφού κατά την αριστερή φιλοσοφία, και καλώς- ο κάθε πολίτης και εργαζόμενος είναι ισότιμος στην κοινωνία? Μόνο στα λόγια το διεκδικούμε? Και μόνο όταν κυβερνούν άλλοι?
Ή μήπως την κάθε κρίση πρέπει να την πληρώνει μόνο ο εργαζόμενος?
Και μάλιστα μόνο μερίδα αυτών, γιατί κάποιοι άλλοι εξακολουθούν να εισπράττουν για υπερωρίες που δεν πραγματοποίησαν.

Αριστερή στροφή λοιπόν με Καπιταλιστικά χρώματα και άρωμα εκμετάλλευσης των εργαζομένων από το ίδιο το κράτος? !!
Κάπου νομίζω πως δεν κολλάνε αυτά μαζί.

Η εξουσία μου φαίνεται πως πάντα ίδια θα είναι, ασχέτως θεωρητικού χώρου που βρίσκεται.