Επιστροφή στα τρέχοντα θέματα

Εθνική Σύνταξη: Σωτηρία ή Καταστροφή ?

Αυτές τις μέρες ο κ. Ρωμανιάς εξέθεσε μία θέση ότι θα μπορούσε να υπάρχει σύνταξη μία και από τον κεντρικό προϋπολογισμό.
Τον πήραν όλοι με τις πέτρες. Ο προϊστάμενός του υπουργός κ. Στρατούλης τον άδειασε. Το ΠΑΣΟΚ διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για τις ανεύθυνες και επικίνδυνες προτάσεις.

Έχει όμως άδικο? Υπάρχουν χώρες με τέτοια συστήματα?

Κατ αρχάς ένα τέτοιο μοντέλο αν ίσχυε και συνδυάζονταν και με την ιατροφαρμακευτική κάλυψη (όπως αλλού, που θα αναφέρω):
1. Δεν θα υπήρχαν ασφαλιστικές εισφορές.
2. Δεν θα υπήρχε πολίτης σε αυτή τη χώρα που θα ήταν ακάλυπτος σε υγειονομική περίθαλψη.
3. Δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να υπάρχει ανασφάλιστη εργασία και η μαύρη εργασία θα εξαφανίζονταν με τη μία.
4. Δεν θα υπήρχε πολίτης που δεν θα απολάμβανε μίας βασικής σύνταξης.
5. Οι τελικές εισφορές των πολιτών (άμεση φορολόγηση + ασφαλιστικές εισφορές) θα μειώνονταν δραματικά.

Άρα, αν προβλέπαμε ένα αποδεκτό ύψος εθνικής σύνταξης και μία λογική επιβάρυνση φόρων που θα αντικαθιστούσε τις ασφαλιστικές εισφορές, θα μπορούσαν όλοι οι έλληνες να παίρνουν -όπως και να ήταν ο εργασιακός βίος τους- μία κάποια επαρκή για τα απαραίτητα σύνταξη.

Από κει και πέρα, μπορούσε ο καθ ένας ανάλογα το που και πόσο δούλεψε να έχει επιπλέον συντάξιμα μερίσματα από ασφάλειες κλαδικές που θα τις πλήρωνε, αν ήθελε.

Τι το κακό έχει αυτό το μοντέλο? Μήπως κάποιους δεν βολεύει, αλλά αυτοί οι κάποιοι δεν είναι οι ασφαλισμένοι?

Αυτό ακριβώς το μοντέλο υπάρχει στον Καναδά που δεν είναι καμία σοσιαλιστική χώρα και λειτουργεί θαυμάσια. Καλύπτεται, τόσο η βασική και αξιοπρεπής- σύνταξη, όσο και η υγειονομική κάλυψη, από τον γενικό προϋπολογισμό και δεν υπάρχουν φορείς ασφάλισης και σύνταξης, πλήν των κλαδικών που λειτουργούν συμπληρωματικά και εθελοντικά.
Εθνική σύνταξη + ότι μαζεύεις κεφαλαιοποιητικά από την συμμετοχή σου σε κλαδικές ασφάλειες από τις δουλειές που πέρασες.
Ο Καναδάς λοιπόν κατά το ΠΑΣΟΚ ασκεί επικίνδυνες πολιτικές.

Και το πιο κουφό το ξέρετε? Προ μερικών δεκαετιών αυτό το θέμα ήταν στην Βουλή και ήταν έτοιμο να ψηφιστεί. Ακυρώθηκε τελικά ξέρετε γιατί? Γιατί ο Πρόεδρος της Βουλής, ξέχασε ότι είναι πρόεδρος των Ελλήνων, θυμήθηκε την συνδικαλιστική του συντεχνιακή ιδιότητα (ανήκε σε ευγενές Ταμείο) και απείλησε ότι, αν προχωρήσει η ψηφοφορία, αυτός θα κατεβεί από την έδρα και θα ενωθεί με του διαδηλωτές.
Και βέβαια οι πολιτικοί μας (πολιτικάντηδες) προτίμησαν τότε να κρατήσουν τις ισορροπίες στη Βουλή, παρά την ισορροπία στην Ελληνική κοινωνία και έτσι η ευκαιρία χάθηκε, μάλλον για πάντα.

Ποιος ήταν ο πολιτικός αυτός? Ξέρει κανείς? Τον έχουμε σαν σπουδαίο, αν και ήταν προδότης. Πάντως από τους δημοσιογράφους δεν θα τον μάθετε, ούτε αυτόν, ούτε ότι το θέμα αυτό είχε υπάρξει όχι μόνο στην επικαιρότητα, αλλά μέσα σε νομοσχέδιο έτοιμο να ψηφιστεί.
Οι δημοσιογράφοι δεν είναι να μας θυμίζουν τέτοια. Έχουν άλλα πιο αποπροσανατολιστικά να ασχοληθούν.