Επιστροφή στα τρέχοντα θέματα

Το χρέος είναι βιώσιμο ή είναι βρόγχος στο λαιμό των επόμενων (αρκετών) γενεών?

 

Στην Καθημερινή 24-1-2015, διαβάζουμε δηλώσεις του Τσάρς Νταλάρα σε συνέντευξή του για την Επιμήκυνση του χρέους. Ο κ. Νταλάρα γνωρίζει ίσως καλύτερα από τον οποιονδήποτε τις πτυχές του προβλήματος κατά τις αγορές- καθώς ήταν ο άνθρωπος που το 2012 διαπραγματεύθηκε εκ μέρους των τραπεζών το PSI, το μεγαλύτερο κούρεμα χρέους στην Ιστορία.

Λέει  λοιπόν Όντως, με σημερινούς ρυθμούς ανάπτυξης δεν είναι βιώσιμο, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα προσελκύσουν ξένες επενδύσεις. Εάν συμβεί αυτό, τότε το χρέος θα καταστεί βιώσιμο. Για δε το κούρεμα λέει: το να επικεντρώνεται κανείς στο κούρεμα είναι λάθος. Μπορεί να υπάρξει ελάφρυνση του χρέους μέσα από πολλούς τρόπους, όπως είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση των επιτοκίων.

Τι σημαίνουν αυτά πρακτικά?  Ότι, ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ σήμερα. Μπορούμε όμως να σας το κάνουμε βιώσιμο, αν ξεπουληθείτε σε εμάς (τις αγορές δηλαδή). Γιατί, ας μη φανταστούμε ότι όταν μιλάει για επενδύσεις, εννοεί να έρθει. π.χ. κάποιος επιχειρηματίας να φτιάξει εργοστάσιο που  να μετατρέπει σε υπέροχα υφάσματα τα μπαμπάκια μας, ή να τυποποιεί και να πλημυρίσει την υφήλιο με το λάδι μας, ή, ή. Εννοεί απλά να εκχωρηθεί ο εθνικός πλούτος, όπως φυσικό αέριο, σφετερισμό του ορυκτού μας πλούτου, να εκχωρηθούν περιοχές φιλέτα για τουριστική αξιοποίηση που δεν θα αφήνει ούτε σέντ στην χώρα, απόκτηση νευραλγικών τομέων όπως λιμάνια (βλέπε cosco), οδικών αξόνων και αερομεταφορών, και τόσα άλλα.

Μπορούμε λοιπόν να διαχειριστούμε το χρέος μας, αρκεί να στερήσουμε την Ελλάδα από τις επόμενες γενιές.

Όχι κ. Νταλάρα, ευχαριστούμε. Προ πολλού αποφασίσαμε να είμαστε λαός ουχί υπό ζυγόν. (αν και εσχάτως, δείξαμε ότι δεν είμαστε και πολύ σίγουροι γι αυτό !!)

 

Και βέβαια, απαιτεί όποιο κόστος επιφέρει κάποια διευθέτηση του χρέους, να το υποστούν οι λαοί και όχι οι ιδιώτες. Λέει  λοιπόν σε σχετικό ερώτημα:  Πρέπει να ισχύσει το ίδιο και για το 15% των ομολόγων που κατέχουν ιδιώτες επενδυτές; Όχι. Τα ομόλογα που έχουν πάρει οι ιδιώτες επενδυτές είναι πολύ λίγα και το κόστος από την εμπλοκή τους σε μια τέτοια διαδικασία θα ήταν μεγαλύτερο από το όφελος.  Δεν μας λέει όμως για το κόστος και το όφελος ποιανού ομιλεί!!

Και βέβαια αναπαράγουν τα εδώ φερέφωνα των αγορών το ίδιο τροπάρι, όπως π.χ. ο. κ. Ν. Οικονομίδης ( καθηγητής στο Stern School of Business, NYU, Καθημερινή, 24-1-2015) λέγοντας ότι: Η πραγματική λύση στο πρόβλημα του χρέους είναι να επιμηκύνουμε τις λήξεις του στα 70-75 χρόνια. Έτσι η παρούσα αξία θα μειωθεί κατά 50% και οι Ευρωπαίοι δεν θα χρειαστεί να βρουν καινούργια χρήματα από τους φορολογουμένους τους να μας δώσουν.

Ντόπιοι και ξένοι λοιπόν σωτήρες μας και διαφωτιστές μας,  μας τονίζουν με σαφήνεια και ανερυθρίαστα ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Δηλαδή, δεν είναι αυτή τη στιγμή, αλλά αν υποθηκεύσετε 3-4 γενιές και τις καταδικάσετε στην απόλυτη φτώχεια, δίδοντάς μας παράλληλα γην και ύδωρ (όλη, όχι απλά κάποια γη), τότε, ναι είναι βιώσιμο, θα σας το βολέψουμε.

Και εμείς καθόμαστε και το συζητάμε. Και δανειζόμαστε μέσα στην κρίση (1ο και 2ο μνημόνιο) περίπου 220 δις και την ίδια στιγμή έχουμε χρηματοδοτήσει με αυτά και την αφαίμαξη των ελλήνων- με 250 δίς περίπου τις τράπεζες για να κινήσουν την επιχειρηματικότητα, η οποία ποτέ δεν είδε πεντάρα.

Με αυτά τα δεδομένα αναλογίζομαι εγώ: Καλά, τον ζυγό της τουρκοκρατίας γιατί τον αποτινάξαμε? Καλά, το ζυγό της κατοχής γιατί τον πολεμήσαμε? Τελικά θέλουμε να έχουμε ψηλά το κεφάλι ή τις αγορές κορώνα στο κεφάλι μας και τα παιδιά των επομένων μας γενεών ανταλλακτικά της μηχανής τους (κατά το λαϊκό άσμα) ή τα θέλουμε υπερήφανους έλληνες??