Επιστροφή στα Τρέχοντα Θέματα

Ο ΕΟΠΥΥ έχει γίνει ο μεγαλύτερος μπαταχτσής που έχει γνωρίσει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Όταν οι επαγγελματίες υγείας μένουν απλήρωτοι, οι κίνδυνοι είναι πάμπολλοι. Για μερικές όμως κατηγορίες, οι οποίες πέραν της προσωπικής τους δουλειάς, κατέθεσαν και κεφάλαιο για να παρέχουν υπηρεσίες, τα πράγματα είναι τραγικά έως εξαιρετικά επικίνδυνα.
Κάποιοι από αυτούς τους προμηθευτές υπηρεσιών υγείας πρέπει πρώτα να πουληθούν για να βρουν κεφάλαια -που γύρευε πότε θα τα ξαναπάρουν- για λογαριασμό της πολιτείας, όπως τα φαρμακεία και τα διαγνωστικά. Και τα νοσοκομεία βέβαια, αλλά αυτά είναι "κράτος" και όπως μαγειρεύουν, τρώνε.
Οι πολίτες όμως (επαγγελματίες υγείας) γιατί πρέπει να επωμιστούν το κόστος περίθαλψης των πολιτών που από τη μιά είναι υπόθεση της πολιτείας, από την άλλη, έχουν ήδη προ-πληρώσει γι' αυτό οι ασφαλισμένοι? Μήπως οι φαρμακοποιοί και οι γιατροί είναι αυτοί που έβαζαν τα λεφτά των Ταμείων υποχρεωτικά σε κρατική τράπεζα χωρίς τόκο επί δεκαετίες ή έπαιξαν τα λεφτά των Ταμείων στο χρηματιστήριο (τα ξεχάσαμε βέβαια αυτά) ή αυτοί τα κούρεψαν και πρέπει να πληρώσουν τώρα τη νύφη?
Τη δεινή θέση στην οικονομία ποιός την προκάλεσε? Αυτοί? Ακόμη και στην περίπτωση που θα δεχτούμε ότι μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για την δεινή θέση αναλογεί στίς υψηλές απολαβές των ποσοστών των φαρμακοποιών και στις ρεμούλες ορισμένων εργαστηρίων και ιατρείων, ποιός τους άνοιγε το δρόμο και τους τον έστρωνε για να υφίσταται αυτή η δυνατότητα? Η πολιτεία δεν είχε πάντα την υποχρέωση να ελέγχει και να διευθετεί αυτά τα θέματα ώστε να μη μπορεί κανείς να τρώει τις σάρκες των Ταμείων? Τι έκανε γι αυτά (και για τις ρεμούλες των νοσοκομείων) όλα αυτά τα χρόνια?
Αλλά, αυτή η πολιτεία (λέγε με προδότες πολιτικοί), τέρβαζε με την αρχαία δόξα των Ολυμπιάδων και τις χλιδάτες διευκολύνσεις των ημετέρων και δεν ευκαιρούσε. Και όποτε ευκαιρούσαν παρακολουθούσαν τους δείκτες του χρηματιστηρίου για να αποφασίσουν -για το καλό μας- ποιά ποσά των Ταμείων να ρίξουν εκεί για να "στηρίξουν" την "οικονομία" της χώρας.

Όχι κύριοι. Δεν αξίζουν κανένα οίκτο αυτοί οι χασάπηδες των Ταμείων και οι εθνοπροδότες (νεόκοποι σωτήρες)
Όλοι οι φαρμακοποιοί και γιατροί έπρεπε να καταγγείλουν εις το άγνωστον τις συμβάσεις τους.
Ο πολίτης να πληρώνει και να πάει μετά να πάρει από το Ταμείο του ότι δικαιούται (έτσι για να καταλάβει και αυτός για τί μιλάμε αφού δεν θα πάρει δραχμή και να επαναξιολογήσει το τί σήμαινε η ψήφος του).

Προτιμότερη η αποκάλυψη της πραγματικότητας που θα προέκυπτε από κάτι τέτοιο και η αυτό-οργάνωση της κοινωνίας που αναγκαστικά θα προέκυπτε για να βγεί από αυτή τη μιζέρια αυτή η χώρα επι τέλους. (οι κύριοι, αφού ξεπούλησαν τα Ταμεία, τώρα μας εμπαίζουν ότι θα "προστατεύσουν τα ιερά χρήματα των Ταμείων -τον ιδρώτα των εργαζομένων")
Γιατί, μας αρέσει ή όχι, τα λεφτά κανείς τους (ούτε φαρμακοποιοί, ούτε γιατροί) δεν θα τα πάρει και επί της ουσίας η πολιτεία εκβιάζει γιατρούς και φαρμακοποιούς να αναλάβουν το χρέος που έχει εκείνη. Το κόστος δηλαδή της προστασίας της υγείας των πολιτών.
Να το πεί ευθαρσώς τουλάχιστον, να ξέρουν οι πάντες ότι το επωμισθήκαμε εμείς και όχι να κοκορεύεται και να απειλεί.

Έμ μας χρωστούσαν, εμ μας πήραν και το βόδι.
Φτάνει πιά το αφιόνι.